Kup
                                                                bilet ONLINE
Find us on Facebook

Aktualności

Zapraszamy miłośników gier karcianych

W każdy piątek w godz. 17.00 - 20.00 w emcek-u można przyłączyć się do gry w Magic: The Gathering Więcej ...

MIEJSCE KOBIET 2018

Kino REJS Słupskiego Ośrodka Kultury i Stowarzyszenie Triny Papisten zapraszają w dniach 26 listopada - 2 grudnia 2018 na 13. edycję festiwalu Miejsce Kobiet. To interdyscyplinarna impreza organizowana przez kobiety o kobietach nie tylko dla kobiet. Więcej ...

Znamy ZŁOTĄ DZIESIĄTKĘ

w Konkursie Piosenki scen@niemena. Zapraszamy do zapoznania się z werdyktem Komisji Kwalifikacyjnej Więcej ...

W listopadzie do kina z klasą

Zapraszamy do zapoznania się z listopadowymi propozycjami seansów szkolnych w kinie REJS. Więcej ...

Dzień Kina Polskiego w kinie Rejs

11 listopada, świętując 100-lecie odzyskania niepodległości, zapraszamy do kina Rejs na Dzień Kina Polskiego. Więcej ...

Koralików bez liku zapraszają

Przypominamy, że w każdy wtorek o godzinie 17.00 rozpoczynają się w emceku dwugodzinne warsztaty rękodzieła pod hasłem "Koralików bez liku". Uczestnicy i uczestniczki zajęć pod okiem instruktora uczą się fascynującej techniki, tzw. beadingu, czyli wyplatania z maleńkich koralików i szklanych kryształków ozdobnych przedmiotów, najczęściej elementów biżuteryjnych. Więcej ...

Listopad w REJSie...

Listopadowa słota jest sprzymierzeńcem kiniarzy... Na dworze siąpi i wieje, a u nas ciepło, przytulnie i na dodatek znakomite filmy polecają się do oglądania:) Więcej ...

Festiwal młodych talentów NIEMEN NON STOP

już wkrótce. Na zgłoszenia utalentowanych młodych artystów do Konkursu Piosenki scen@niemena czekamy do 5 listopada. Więcej ...

Miejsce Kobiet 2018

Kino REJS Słupskiego Ośrodka Kultury i Stowarzyszenie Triny Papisten zapraszają w dniach 26 listopada - 2 grudnia 2018 na 13. edycję festiwalu Miejsce Kobiet. To interdyscyplinarna impreza organizowana przez kobiety o kobietach nie tylko dla kobiet. Nieprzypadkowo wydarzenie pokrywa się z terminem międzynarodowej kampanii „16 dni przeciwko przemocy wobec kobiet”, starając się poprzez proponowane działania aktywizować i jednoczyć panie, mówić o problemach kobiet, zwiększać świadomość i wrażliwość społeczną.

.

Trzon festiwalu stanowią pokazy filmowe. Podczas tegorocznej edycji widzowie będą mieli okazję zobaczyć nowe, wartościowe produkcje europejskie: „Nie jestem czarownicą” Rungano Nyoni, „Sofię” Meryem Benm'Barek-Aloïsi, „Igielnika” Deborah Haywood, „Światło i cień” Yeşim Ustaoğlu i „Żonę” Björna Runge. Zaplanowano także wydarzenia specjalne: przedpremierowy seans „Siłaczek” Marty Dzido i Piotra Śliwowskiego, pokaz filmu „Over the Limit” połączony ze spotkaniem z reżyserką Martą Prus, rozmowę z Joanną Warechą po filmie „PGR Obrazy” oraz dyskusję na temat równych praw obywatelskich w Polsce i w świecie, ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet zaangażowanych społecznie z regionu słupskiego, po projekcji „Boskiego porządku” Petry Volpe.

Gościem festiwalu będzie także reporterka Ilona Wiśniewska, autorka książek „Białe. Zimna wyspa Spitsbergen”, „Hen. Na północy Norwegii” i „Lud. Z grenlandzkiej wyspy”, która opowie o życiu na północy kontynentu. Spotkanie z pisarką poprzedzi pokaz wielokrotnie nagradzanego filmu Amandy Kernell „Krew Saamów”.

Oprócz seansów zaplanowano szereg imprez towarzyszących: koncert Olgi Hanowskiej promujący nową płytę „Sny Panny z Wanny”, monodram „Matka Meyra i jej dzieci” Caryl Swift, a także wystawę plenerową „Suknia Triny” Magdaleny Franczak. Wzorem ubiegłych lat odbędą się także warsztaty rozwojowe i rękodzielnicze.

.

Festiwal jest realizowany przy wsparciu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

.

.

.

Suknia Triny

wernisaż wystawy Magdaleny Franczak

26 listopada /poniedziałek/, godzina 10.00

miejsce: ul. Wojska Polskiego 44

W 2017 roku lubelska artystka Magda Franczak, realizowała w przestrzeni swojego miasta projekt „Zadomowienie”. Przedmiotem jej badań były małe, szklane, często już opuszczone gabloty, rozsiane w przestrzeni miasta. Za czasów swojej świetności pełniły one funkcję wystawienniczą. Wabiły oko przechodniów, były formą obietnicy, każdego dnia składanej przez sprzedawcę, czy rzemieślnika, który pieczołowicie układał w gablocie swoją kompozycję. Artystka adoptowała po kolei opuszczone gabloty zasiedlając je sztuką. „Suknia Triny” jest próbą zadomowienia się artystki w przestrzeni publicznej Słupska, a instalacja w gablocie przy ul. Wojska Polskiego 44 będzie nawiązywać do znanej w Słupsku postaci Triny Papistein.

„Gablotka przy ul. Wojska Polskiego od lat przyciągała moją uwagę. Czarne koronki, rękawiczki, przedziwne konstrukcje z pasków reklamowały sklep z akcesoriami pogrzebowymi znajdujący się w bramie. Koronki blakły, zmieniały się pod wpływem warunków atmosferycznych, żyły swoim życiem. Obecnie sklep już nie istnieje, gablotka nie może być już dłużej oknem komunikacji między sprzedawcą a kupującym. Postanowiłam wykorzystać ten element małej architektury, aby w ten sposób porozumieć się z przechodniem.”

Magdalena Franczak - artystka interdyscyplinarna, podczas realizacji prac posługuje się różnymi mediami: malarstwem, rysunkiem, fotografią, performance. Tworzy obiekty i pracuje z przestrzenią site specific. Nawiązuje dialogi z teatrem projektując kostiumy, scenografie. Członkini polsko-niemieckiej grupy AOUA (Academy of Ugly Arts). Współpracuje z artystami i artystkami z Polski i ze świata: z Michaelem Ackermanem, Marcinem Dymiterem, Ludomirem Franczakiem, Yael Frank, Sarą Kurzinger oraz Jaśminą Wójcik i Weroniką Lewandowską, z którymi tworzą kolektyw „Łodygi”. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2014 roku. Wystawia w galeriach w Polsce i za granicą (m.in. Miejsce Projektów Zachęty w Warszawie, Arsenał w Poznaniu, BWA Zielona Góra, Labirynt w Lublinie, Galeria Biała w Lublinie, CSW w Toruniu, Art Cube Artists Studios Jerusalem i wielu innych). Jak pisze Karolina Sikorska: „Magdalena Franczak mówi o pracy i procesie twórczym jako o przyroście naturalnym. Za tą metaforą kryje się skrupulatnie budowana kolekcja znalezionych, pozyskanych, zyskujących materialność przedmiotów, które produkują misterne struktury powiązań́ między sobą, skłaniając inicjatorkę i twórczynię kolekcji do ciągłego wysiłku opanowywania i klasyfikowania zbieranego materiału. Praca dla Franczak jest bezustannym procesem, mierzeniem się z ulotnością materii, konserwacją, odzyskiwaniem, umieszczaniem rzeczy w obszarze widzialnego”. Strona artystki: http://mfranczak.blogspot.com/
.

.

Coaching indywidualny

warsztaty rozwoju osobistego

26 listopada /poniedziałek/, godzina 16.00 – 19.00

prowadzenie: Marzena Śmigielska
miejsce: emcek, SOK, al. 3 Maja 22
uczestnictwo bezpłatne
zapisy: kinorejs@sok.slupsk.pl
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243

Zapraszamy na osobistą sesję z coachem, który wspiera w osiągnięciu celów, rozwiązywaniu palących problemów, podejmowaniu trudnych decyzji zarówno biznesowych jak i osobistych. Warsztaty w formule „jeden na jeden” poprowadzi Marzena Śmigielska - coach z certyfikatem ICF Polska, trener rozwoju motywacyjnego i osobistego.

.

.

Miejsce kobiet wczoraj i dziś

rozmawiamy po filmie „Boski porządek”

26 listopada /poniedziałek/, godzina 18.00

prowadzenie: Marta Makuch
miejsce: kino REJS, SOK, al. 3 Maja 22
wstęp na podstawie biletów do kina: 15, 12, 10 zł
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243


Rok 2018 jest wyjątkowy. Sto lat temu Polska odzyskała niepodległość, a Polki po raz pierwszy zyskały czynne i bierne prawo wyborcze. W programie tegorocznego festiwalu będziemy chcieli uczcić tę szczególną dla kobiet rocznicę poprzez nawiązujące do tematu pokazy filmowe. Festiwal otworzy projekcja filmu „Boski porządek”, a po seansie odbędzie się spotkanie z zaproszonymi gośćmi. Przedmiotem rozmowy będzie realizacja równych praw obywatelskich w Polsce i w świecie, ze szczególnym uwzględnieniem roli kobiet zaangażowanych społecznie z regionu słupskiego. Debatę poprowadzi Marta Makuch, a nasze zaproszenie przyjęły: Pani Prezydentka Miasta Słupska, Krystyna Danilecka-Wojewódzka, prawniczka, prezeska i Stowarzyszenia „Kobiecy Słupsk" oraz radna Sejmiku Wojewódzka Pomorskiego, Danuta Wawrowska, radna Miasta Słupska, Małgorzata Lenart, i wiceprezeska Stowarzyszenia Triny Papisten, Agnieszka Kulis.

Marta Makuch - szefowa Centrum Inicjatyw Obywatelskich, ekspertka z zakresu współpracy z jednostkami samorządowymi (współtwórczyni Modelu Kontraktowania Usług Społecznych oraz doradczyni wielu samorządów w zakresie wdrażania innowacyjnych, prospołecznych rozwiązań). Pełni rolę tutorki i coacha dla organizacji pozarządowych oraz podmiotów ekonomii społecznej, jest doświadczoną trenerką i doradczynią (ukończyła VI Szkołę Trenerów Organizacji Pozarządowych STOP oraz Szkołę Facylitatorów Budowania Partnerstw Lokalnych Stowarzyszenia Szkoły Trenerów Organizacji Pozarządowych). W sposób szczególny angażuje się w kwestie związane z równouprawnieniem kobiet (trenerka z zakresu równouprawnienia kobiet i mężczyzn, zdeklarowana feministka) organizując akcje tj. "Bukiet feministów".

.

BOSKI PORZĄDEK

Szwajcaria 2017, 96 min.
reżyseria: Petra Biondina Volpe
muzyka: Annette Focks
zdjęcia: Judith Kaufmann
obsada: Marie Leuenberger, Maximilian Simonischek, Rachel Braunschweig

Film inspirowany faktami, opowiadający o drodze Szwajcarek do uzyskania pełni swobód obywatelskich. Szwajcaria, 1971. Nora jest młodą gospodynią domową i matką, która mieszka ze swoim mężem i dwoma synami w spokojnej małej wiosce. Tutaj, na szwajcarskiej prowincji, mało kto odczuwa skutki gigantycznych wstrząsów społecznych, które zostały wywołane wydarzeniami z maja 1968 r., związanymi z falą rewolucji obyczajowej, demonstracjami studenckimi i walką o prawa obywatelskie. Nora nawet nie przeczuwa, że jej życie ulegnie radykalnej zmianie i z kury domowej stanie się feministyczną aktywistką, doprowadzając do przyznania kobietom praw wyborczych.

.

.

Wieczór autorski Ilony Wiśniewskiej

27 listopada /wtorek/, godzina 19.00

prowadzenie: Bernadetta Żynis, Barbara Gawrońska-Pettersson
miejsce: OT Rondo, SOK, ul. Niedziałkowskiego 5
bezpłatne wejściówki do odbioru w OT Rondo
kontakt: 59 842 63 49

Gościem tegorocznej edycji festiwalu będzie autorka znakomitych reportaży z Północy, Ilona Wiśniewska. Spotkanie z pisarką, która postanowiła kilka lat temu zamieszkać za kołem podbiegunowym i w swojej twórczości przybliża polskim czytelnikom obraz życia w tym surowym i wymagającym klimacie, prowadzić będą: Bernadetta Żynis i Barbara Gawrońska-Pettersson.

Ilona Wiśniewska (ur. 1981), pochodzi z Prószkowa koło Opola, od 2010 roku mieszka w norweskiej Arktyce. Z wykształcenia polonistka i fototechnik. Autorka książek reporterskich „Białe. Zimna wyspa Spitsbergen” (2014), „Hen. Na północy Norwegii” (2016) i „Lud. Z grenlandzkiej wyspy” (2018). Debiut przyniósł jej nominację do nagrody „Newsweeka” im. Teresy Torańskiej i tytułu Kobiety Roku 2015. Za drugą książkę otrzymała nagrodę Traveler National Geographic w kategorii podróżnicza książka roku 2017, była też nominowana do nagrody im. Beaty Pawlak.

Ilona Wiśniewska konsekwentnie penetruje Północ. To jej kolejny reportaż o miejscu, w którym cisza i wiatr łączą się w specyficznej symbiozie. Daleko, zimno, odludnie. Kto ma ochotę na poznawanie takich rejonów świata? Autorka ponownie wykazuje się niebywałą czułością, gdy koncentruje uwagę na ludziach i miejscach znajdujących się gdzieś poza granicą poznania, poza centrum świata, poza warunkami atmosferycznymi umożliwiającymi wygodną egzystencję. Północ w drugiej książce Wiśniewskiej to rejon kontynentalny Europy. Oglądamy Finnmark – norweską krainę niegdyś spaloną, potem odradzającą się z wojennego pogorzeliska, przez Norwegów uznawaną za głęboką prowincję, skąd pochodzą ludzie niezbadanej odporności, specyficznej wrażliwości, niedomknięci w norweskim systemie, stygmatyzowani przez swą inność. Wiśniewska opowie o świecie, który jest marginalizowany w swojej ojczyźnie. O ludziach, którzy w XXI wieku nadal walczą z systemem, by zachować własną kulturę i swoje obyczaje. O tym, że życie na Północy może być trudne na wiele różnych sposobów, ale jest jednocześnie okazją do tego, by oswoić swoją niedoskonałość, oddając się we władanie morza, wiatru i pracy rozumianej jako sens i cel istnienia. / Jarosław Czechowicz/

Bernadetta Żynis - pracownik Instytutu Polonistyki Akademii Pomorskiej, zajmuje się literaturą współczesną i teorią literatury.
Barbara Gawrońska-Pettersson - profesor językoznawstwa komputerowego, pracuje na uniwersytecie w Agder w Norwegii jako profesor translatoryki.

.

W trakcie festiwalu w kasie kina REJS i po spotkaniu z panią Iloną Wiśniewską w O.T. Rondo będzie można zakupić książki autorki w bardzo promocyjnych cenach. Dziękujemy Wydawnictwu Czarne za wspaniałą współpracę.

.

.

Over the Limit

pokaz przedpremierowy, po seansie spotkanie z reżyserką, Martą Prus

28 listopada /środa/, godzina 17.00

Finlandia, Niemcy, Polska 2017, 74 min.
reżyseria i scenariusz: Marta Prus
zdjęcia: Adam Suzin

20-letnia Rosjanka, Margarita Mamun, trenuje gimnastykę artystyczną. W przygotowaniach do olimpiady w Rio de Janeiro pomagają jej dwie trenerki, reprezentujące różne podejścia do sportowego sukcesu i wchodzące z bohaterką w odmienne relacje. Film w emocjonalny sposób opowiada o psychicznych kosztach, jakie niesie ze sobą uprawianie wyczynowego sportu. Pokazuje, jak dążenie do mistrzostwa łączy się z brutalnym hartowaniem charakteru zawodniczki.

Portret rosyjskiej gimnastyczki artystycznej Margarity Mamun. Film przedstawia decydujący rok w jej życiu: Margarita stoi przed unikalną szansą występu na Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro i zdobycia złotego medalu olimpijskiego. Wyjątkowy dostęp do kulis codziennego reżimu trningowego ukazuje wyjątkową więź Margarity z dwoma trenerkami Aminą Zaripovą i Iriną Viner. Over the Limit to intymny dramat brutalnych relacji, które prowadzą do sukcesu.

Marty Prus nie interesuje historia życia ani droga na szczyt bohaterki. Interesuje ją cena, jaką młoda dziewczyna musi zapłacić za sukces. W "Over the Limit" kamera Adama Suzina podchodzi blisko bohaterek, starając się wprowadzić nas w ich intymny świat. To właśnie za sprawą kapitalnych zdjęć i montażu (którego autorem jest Maciej Pawliński) film Marty Prus osiąga imponującą intensywność i pozwala poczuć samotność bohaterki stawiającej czoło swoim słabościom, lękom, oczekiwaniom trenerów i pozostałym zawodniczkom. Marta Prus wierzy w swoją bohaterkę. Zamiast szukać formalnych wytrychów i eksperymentować z dokumentalną narracją, po prostu podąża za emocjami Rity. Świetnie odrysowuje toksyczną, ale bardzo niejednoznaczną relację łączącą zawodniczkę i jej trenerki – trenerkę osobistą, oraz szefującą jej Iriną Viner. /Bartosz Staszczyszyn, Culture.pl/

Marta Prus - urodzona 1 stycznia 1987 roku w Warszawie. Od 2009 roku jest studentką na wydziale reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Wczesniej studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończyła kurs dokumentalny w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Andrzeja Wajdy. W dzieciństwie była członkiem grupy gimnastycznej klubu sportowego IKS AWF a Warszawie, a następnie tancerką w studio Hanny Kosiewicz.

.

.

Krew Saamów

pokaz przedpremierowy

29 listopada /czwartek/, godzina 18.00

Dania, Norwegia, Szwecja 2016, 110 min.
reżyseria i scenariusz: Amanda Kernell
muzyka: Kristian Eidnes Andersen
zdjęcia: Sophia Olsson, Petrus Sjövik
obsada: Lene Cecilia Sparrok, Mia Erika Sparrok, Maj-Doris Rimpi, Hanna Alström, Malin Crépin

14-letnia Elle Marja wraz z młodszą siostrą zostaje odseparowana od rodziny zajmującej się hodowlą reniferów i umieszczona w szkole z internatem. Tam uczy się m.in. szwedzkiego - jedynego właściwego języka. Dowiaduje się również, że jej mózg nie jest wystarczająco rozwinięty, by mogła podjąć dalszą naukę, o której tak marzy. Wielokrotnie wyszydzana i poniżana przez rodowitych Szwedów ze względu na swoje pochodzenie, Elle Marja pragnie zerwać z saamską tożsamością. Zakochuje się w przystojnym studencie z Uppsali i tam po kryjomu ucieka. Z dala od swoich korzeni próbuje zacząć nowe życie jako Christina.

Bolesną historię zamieszkujących Laponię Saamów poznajemy oczami nastoletniej dziewczyny szukającej własnej tożsamości na styku dwóch kultur. (…) Zaangażowanie do filmu naturszczyków, a w dodatku prawdziwych Saamów, to jeden z wielu strzałów w dziesiątkę początkującej reżyserki. Amandzie Kernell udało się połączyć elementy szwedzkie i saamskie w spójną i wyjątkową kompozycję. Choć „Krew Saamów” nie jest filmem dokumentalnym ani historycznym, bardzo realistycznie i wiarygodnie przedstawia obraz dyskryminowanej mniejszości. Jednocześnie reżyserka z dużą dozą wrażliwości snuje opowieść o dorastaniu, trudnych wyborach, poszukiwaniu własnego „ja” i wytrwałości w dążeniu do celu. /Marta, szwedzkapolka.pl/

.

.

Judy

spektakl muzyczny

29 listopada /czwartek/, godzina 19.00
30 listopada /piątek/, godzina 19.00

miejsce: Nowy Teatr im. Witkacego w Słupsku, al. Jana Pawła II 3
bilety: 30, 25 zł
kasa/rezerwacja biletów: 59 846 70 13

autor: Sławomir Chwastowski
reżyseria: Dominik Nowak
obsada: Katarzyna Misiewicz-Żurek, Lesław Żurek

„Judy” to spektakl muzyczny inspirowany życiem oraz twórczością legendarnej amerykańskiej aktorki i wokalistki Judy Garland. Akcja przedstawienia rozgrywa się w 1969 roku w garderobie kopenhaskiej sali koncertowej przed jej ostatnim wyjściem na scenę. trzy tygodnie później znaleziono ją martwą w jej wynajętym domu w Londynie. Przyczyną śmierci było „przypadkowe przedawkowanie barbituranów”, próby samobójczej nie stwierdzono. Liza Minnelli powiedziała o śmierci swojej matki: „To nie samobójstwo – była po prostu zmęczona, jak kwiat, który daje światu radość i piękno, a potem więdnie”. Spektakl jest zabawną i jednocześnie gorzką opowieścią o życiu „tam, gdzie gwiazd jest więcej niż na niebie”, refleksją nad przemijaniem i blaknięciem blasku sławy, próbą rozliczenia się z całego życia. Zaglądając do garderoby Judy Garland podglądamy intymny świat schowany przed publicznością, słuchamy piosenek śpiewanych „tylko dla siebie”, śmiejemy się z anegdot, które nigdy nie ujrzały światła dziennego.

.

.

.

.

Jak zapiąć budżet domowy, żeby zacząć inwestować

warsztaty rozwoju osobistego

29 listopada /czwartek/, godzina 17.00 – 19.00

prowadzenie: Marzena Śmigielska
miejsce: TANGO, emcek, SOK, al. 3 Maja 22
uczestnictwo bezpłatne
zapisy: kinorejs@sok.slupsk.pl
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243

Podczas zajęć poznasz swoje przekonania na temat pieniędzy i wyeliminujesz te, które cię nie wspierają. Poznasz swoją relację z pieniędzmi i zobaczysz jak wpływa ona na stan twojego konta. Uświadomisz sobie swoją motywację wolności finansowej, poznasz najprostszą i najskuteczniejszą na świecie metodę zarządzania pieniędzmi - przydatną każdemu bez względu na to ile zarabia i ile wydaje, a także poznasz przepis na wolność finansową.

Marzena Śmigielska - coach z certyfikatem ICF Polska, trener rozwoju motywacyjnego i osobistego, fizyk, choreograf tańca, pilot wycieczek, a ostatnio także inwestor. Przez ostatnie 3 lata pełniłam funkcję managera, zarządzając grupą 70 osób. Prywatnie żona i mama dwójki jedynaków: 21 letniego syna i 4 letniej córki.

.

.

Zamień wróżby w rzeczywistość

warsztaty rozwoju osobistego

30 listopada /piątek/, godzina 17.00 – 19.00

prowadzenie: Aleksandra Klimczuk
miejsce: TANGO, emcek, SOK, al. 3 Maja 22
uczestnictwo bezpłatne
zapisy: kinorejs@sok.slupsk.pl
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243

Warsztaty przeznaczone są dla osób, które chcą w zaplanowany sposób kierować własnym rozwojem i karierą, wprowadzić pozytywne zmiany w swoim życiu. Udział w zajęciach pomoże zyskać świadomość swoich potrzeb, pragnień i dążeń oraz opracować własną strategię rozwoju osobistego i zawodowego. Warsztaty poprowadzi Aleksandra Klimczuk, trenerka i konsultantka zarządzania.

Warsztaty poprowadzi Aleksandra Klimczuk, trenerka i konsultantka zarządzania. Realizuje projekty doradczo-szkoleniowe oraz prowadzi treningi dla sektora prywatnego i publicznego. Autorka projektów rozwojowych kierowanych do kadry zarządzającej oraz pracowników firm. Prowadzi szkolenia m.in. z zakresu: zarządzania projektami, przywództwa, zarządzania zespołem, komunikacji w organizacji i zarządzania zmianą.

.

.

Lodowe impresje

warsztaty rękodzieła artystycznego

1 grudnia /sobota/, godzina 16.00 – 18.00

prowadzenie: Roma Linke
miejsce: TANGO, emcek, SOK, al. 3 Maja 22
płatne: 25 zł w kasie kina REJS
zapisy: kinorejs@sok.slupsk.pl
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243

Zima to kontrowersyjna pora roku - nie każdy ją lubi, ale chyba każdy przyzna, że tworzy wyjątkowo piękne pejzaże. Mamy nadzieję, że równie pięknych wrażeń dostarczy państwu tworzenie wyjątkowej biżuterii w zimowej tonacji pod hasłem "Lodowe impresje".

Podczas dwugodzinnych zajęć proponujemy zrobienie bransoletki lub kolczyków z koralików różnego rodzaju, które utrzymane będą właśnie w lodowo-zimowym nastroju. Zrobienie biżuterii nie sprawi większego problemu, więc każda z osób uczestniczących w zajęciach wyjdzie z warsztatów z własnoręcznie wykonaną bransoletką lub kolczykami, co na pewno będzie stanowić powód do dumy. Zapewniamy niezbędne materiały najwyższej jakości konieczne do przygotowania biżuterii.

.

.

Sny panny z wanny

koncert botaniczny Olgi Hanowskiej

1 grudnia /sobota/, godzina 19.00

miejsce: klub pARTer, emcek, SOK, al. 3 Maja 22
bilety: 15, 10 zł w kasie kina REJS
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243


„Sny panny z wanny” to solowy projekt Olgi Hanowskiej. Płyta powstała w roku 2017. Jest kompilacją muzyki skrzypcowej, elektroakustycznej oraz niewielkich nagrań terenowych. To miły dla ucha folkowy dron podróżującego dźwięku, stworzony przy pomocy świata roślin i rdzennych instrumentów. Botaniczna audiosfera, roślinna partytura, swobodna kompozycja i nigdy niezapisana improwizacja. Folkowy eksperyment przełamujący schemat „muzyki odnalezionej”. Senna muzykantka przeprowadza swoich gości przez kolejne audialne królestwa prywatnych marzeń opartych na neuropsychologicznych wspomnieniach pamięci muzycznej. Kto ma ochotę łapie te roślinne sny i adaptuje na potrzeby własne. Dlaczego panna z wanny? Trudno powiedzieć, może sen potrzebuje do życia pachnącej wody i cedrowych olejków.

Serdecznie zapraszam na muzyczne spotkanie zatopione w botanicznej partyturze liryki, elektrotransie, roślinnej instalacji i brzmieniach skrzypiec. Mój solowy projekt płyty "Sny panny z wanny" macie okazję usłyszeć już 1 grudnia o godzinie 19.00 w klubie pARTer w Słupsku. Do usłyszenia, czekam na Was wszystkich, Olga

FOLK BOTANICZNY to semantyczne muzykowanie ściśle oparte na przyrodniczej partyturze, podążającej za tym co ukryte, lecz zachowane w pamięci muzycznej artystki. Folk botaniczny wymaga świadomego nasłuchiwania i doświadczonego odbiorcy. Kultura dźwięku botanicznego jest niewątpliwie trudna do zinterpretowania, posiada bowiem własną przestrzeń audialną opartą na dźwiękoznakach makro i tych soundevents, czyli najmniejszych. Skrzypce wykonane z drewna komponują się z tkankami roślin tworząc wyjątkową strukturę muzyki. Przytulone do ucha, drażnione smyczkiem harmonicznie i transowo oddają naturze to, co zabrały podczas konstruowania siebie. Folk botaniczny czerpie swój rytm z kołysanego oberka, splata się z tkliwością i subtelnością muzykantki. Nie rzępi, lecz usypia, nie porywa, lecz każe myśleć, nie zacina, lecz koi pozwalając na senną fantasmagorię każdemu.

Olga Hanowska – skrzypaczka alternatywna, improwizatorka, edukatorka, eksperymentatorka, amatorka jubilerstwa, wykładowca, warsztatowiec, muzykoterapeutka, autorka scenariuszy i licznych działań edukacyjno-artystycznych skoncentrowanych wokół muzyki i pedagogiki najmłodszych. W poszukiwaniu własnej przestrzeni posługuje się strategiami związanymi z muzyką elektroakustyczną, fieldrecordingiem, noise, trans, polską muzyką rdzenną, muzyką ilustracyjną. Lubi samplery oraz ciemne, absolutnie niekoncertowe brzmienia skrzypiec, zwłaszcza skrzypiec baritone. Muzykantka zatopiona w widnokręgu własnego, rozpoznawalnego manieryzmu balansującego między dźwiękami folku, a poważną liryką muzyki kameralnej. Stworzyła własny styl muzyczny: „folk botaniczny”, który nie zmieścił się w żadne ramy muzycznych odniesień.Współpracowała z wieloma artystami m.in. Marcinem Dymiterem (niski szum), Ireneuszem i Tomaszem Swoboda (Columbus Duo), Marcinem Karnowskim i zespołami (m.in. Rzepczyno, Mokosz, Zgagafari).

.

.

PGR Obrazy

po pokazie spotkanie z reżyserką

2 grudnia /niedziela/, godzina: 14.00

Polska 2017, 57 min.
scenariusz i reżyseria: Joanna Warecha

Pół miliona osób bez pracy, razem z rodzinami to prawie dwa miliony bez źródła utrzymania. Liczby, za którymi kryją się ludzkie dramaty, to efekt likwidacji Państwowych Gospodarstw Rolnych. Trudną, zapomnianą przez wielu historię, przypomina w swoim filmie dokumentalnym Joanna Warecha. Reżyserka zagląda do wsi Grużajny, skąd sama pochodzi. Dzieciństwo spędziła w PGR.

Film opowiada o losach ludzi żyjących w PGR-ach na terenie województwa warmińsko-mazurskiego w okresie transformacji ustrojowej przełomu lat 80. i 90. minionego wieku. Jest to niezwykle ważny temat, mocno poparty wspomnieniami żyjących tam ludzi. Głęboko tkwił w tej ziemi i trzeba go było tylko z niej wydobyć – mówiła reżyserka Joanna Warecha. Walorem projektu jest fakt, że autorka pochodzi z tych ziem, ze wsi Grużajny. Dlatego wszystko jest starannie przemyślane, głębokie i autentyczne. Bardzo atrakcyjnie przemyślana została konstrukcja filmu, wykraczająca poza ramy reportażu, tworząca obraz uniwersalny o tym, w jaki sposób człowiek potrafi reagować na przemiany będące ponad ludzką wytrzymałość.

O ten film walczyłam naprawdę bardzo długo. Często słyszałam, że to jest temat już nieważny, że problemu już nie ma — komentowała Joanna Warecha. Problem jednak nadal istnieje, o czym po projekcji mówili mieszkańcy Grużajn. Efekt transformacji w filmie ma twarz konkretnych bohaterów. Do dysponowania majątkiem dawnych PGR-ów została powołana Agencja Własności Rolnych Skarbu Państwa. Instytucja Przejęła prawie 5 mln hektarów gruntów rolnych w Polsce, w tym ponad 800 tysięcy na Warmii i Mazurach. Po prawie 30 latach od czasu likwidacji PGR-ów wciąż nie brakuje opinii, że zabrakło systemowych rozwiązań, które dałyby taką pomoc, jaką otrzymują po likwidacji stanowisk pracy inne branże. Film „PGR Obrazy” walczy ze stereotypami i niesprawiedliwymi, krzywdzącymi ocenami byłych pracowników PGR-ów.

Joanna Warecha - urodzona w Pasłęku, wychowana w Grużajnach w Państwowych Gospodarstwach Rolnych na Warmii. Dziennikarka, dokumentalistka, działaczka społeczna, matka 18 letniej córki. Pracując w Warszawie dla TVP Regionalnej prowadziła m.in. takie programy jak "Tydzień", "Agrolinia", "Agrobiznes", "Dzień dobry w sobotę". Była współautorką programu "Tak jak w Unii". Członkini Światowego Stowarzyszenia Kobiet w Mediach. Działa przy pełnomocniku ds. równego traktowania. Jest w dziesięcioosobowym zespole ds. sytuacji kobiet w małych miasteczkach i wsiach, powołanym jeszcze przez prof. Małgorzatę Fuszarę. Jako dziennikarka nie zgadzała się i nie zgadza ze złym wizerunkiem mieszkańców PGR-ów jako środowiska prymitywnego, nieudolnego, pełnego prostaków. Spisuje swoje wspomnienia - świat widziany oczami małej dziewczynki, nastolatki i dorosłej osoby. Stale jeździ do Grużajn, zabiera swoją córkę, żeby widziała, jaką drogę musieli przejść jej dziadkowie i rodzice. Wszędzie podkreśla, że potrzebny jest wielki społeczny program walki z wykluczeniem popegeerowskim, uświadomienie problemu.

.

.

Siłaczki

pokaz przedpremierowy

2 grudnia /niedziela/, godzina: 16.00

Polska 2018, 70 min.
reżyseria: Marta Dzido, Piotr Śliwowski
obsada: Maria Seweryn, Klara Bielawka, Marta Ojrzyńska

Historyczny, fabularyzowany dokument opowiadający historię naszych prababek, których wysiłek, upór i konsekwencja doprowadziły do podpisania przez Józefa Piłsudskiego dekretu o prawach wyborczych kobiet 28 listopada 1918 roku. Pokazuje ich niełatwą walkę o dostęp do edukacji i pracy zarobkowej, zaangażowanie w odzyskanie niepodległości i niezłomność w szerzeniu idei wolnościowych i emancypacyjnych.

Film "Siłaczki" ukazuje realia obyczajowe, polityczne i ekonomiczne na przełomie XIX i XX wieku. Z uwagi na znikomą ilość materiałów archiwalnych dotyczących opisywanych wydarzeń i ich uczestniczek, twórcy zdecydowali o realizacji fabularyzowanych inscenizacji z udziałem statystek i znanych, polskich aktorek, które odgrywają sceny historyczne, czytają fragmenty przemówień, tekstów i odezw.

.

.

Matka Mejra i jej dzieci

monodram Caryl Swift

2 grudnia /niedziela/, godzina: 19.00

miejsce: klub pARTer, emcek, SOK, al. 3 Maja 22
bilety: 15, 10 zł w kasie kina REJS
kontakt: 59 843 54 34, 507 846 243

reżyseria: Stanisław Miedziewski
scenariusz: Stanisław Miedziewski, Caryl Swift
na motywach fragmentów tekstów: "Jakbyś kamień jadła" Wojciecha Tochmaan, "Urodziłam się z łopatą" Ryszarda Bilskiego
projekt i wykonanie kostiumu: Natalia Buka
projekt plakatu, programu: Andrzej Szczepłocki
konsultacje tańca: Marzena Kogut
oświetlenie i dźwięk: Tadeusz Balik

Caryl Swift w monodramie „Matka Mejra i jej dzieci” wciela się w postać tytułowej Mejry. Tekst powstał na podstawie reporterskich relacji Wojciecha Tochmana (Jakbyś kamień jadła) i Ryszarda Bilskiego (Urodziłam się z łopatą), dotyczących masakr popełnionych w imię „czystek etnicznych” podczas wojny na Bałkanach, w latach 1992-95. Przedstawienie, w reżyserii wielokrotnie nagradzanego za swoje prace na międzynarodowych festiwalach Stanisława Miedziewskiego, miało swoją w styczniu 2012 roku.

Inspiracją dla spektaklu była postać dr Ewy Klonowskiej, urodzonej we Wrocławiu, jednej z najwybitniejszych przedstawicielek medycyny sądowej na świecie i członkini Amerykańskiej Akademii Nauk Sądowych, która dostarczyła też część wykorzystanego w monodramie materiału. Dr Klonowska od ponad 15 lat wydobywa ludzkie szczątki z niezliczonych grobów rozsianych po całej Bośni. Metodycznie pracując po kilkanaście godzin dziennie, oddziela drobne kostki dzieci od kości nastolatków i dorosłych dopasowując każdą z nich do pozostałych. Z wydobytych bezładnych stosów szczątków odtwarza zwłoki ludzi, które zwraca rodzinom. Jest ona kluczem do połączenia zmarłych z żywymi.

Tytułowa Matka Mejra, muzułmanka z Bośni, która w roku 1992 straciła podczas tej wojny syna i córkę, towarzyszy doktor Ewie z codzienną pomocą, nacechowaną jednak permanentnym oczekiwaniem na odnalezienie szkieletów swoich najbliższych.

„Matka Mejra" ukazuje heroiczną „walkę z żywymi o prawa umarłych". Traktuje o bezgranicznej pamięci do bliskich lecz także o potrzebie uwolnienia się od żałoby. Spektakl jest wołaniem o sprawiedliwość wobec niewinnych i zapomnianych. Dla nas żyjących we Wspólnej Europie, jest także bolesnym przypomnieniem demonów kryjących się w historii naszego kontynentu.

.
.
.

.

.

.